Melanie doet lontong rames goed smaken

Direct na een dagdienst bij de crisisopvang naar de Pasar Malam Asia in de IJshal in Tilburg om te dineren. Rob en Roel waren toch naar Keulen voor een gamebeurs, dus we zouden toch maar met twee eten. En hoewel het in de thuishaven van de ijshockeyploeg Tilburg trappers was, hoopten wel op een heet maaltje.

Eerlijk is eerlijk. Gewend aan de Pasar Malam Besar (tegenwoordig Tong Tong Fair geheten) was de verwachting niet al te hoog, maar we werden zeer aangenaam.verrast. Een onhandige opmerking aan het begin van de pasar van een grote belanda verkoopcowboy, dat ik mijn handen uit mijn zakken moest halen, verknalde bijna mijn goede zin. Kon nog net antwoorden dat hij blij zou zijn dat ik mijn handen in mijn zakken had. Als hij mijn handen zou zien, zal hij het niet zo leuk vinden, waarop hij - zich verontschuldigend - snel zijn best deed me niet langer in de aandacht te plaatsen. Zeker toen Bernadette hem ook nog van repliek diende.

De goede stemming keerde heel snel terug. We dompelde ons gedwee onder de senange sfeer.  Nadat we succes hadden bij een paar kraampjes, was het tijd om te eten. Maar wat zag ons oog. De beste ijskraam van de pasars stond hier zo maar centraal. En niet met een lange rij mensen ervoor zoals ieder jaar in Den Haag, maar gewoon rustig en direct toegankelijk. Dus werd het eerst een Es advocado en een Es kelapa muda. Komen we ook nog collega Martin tegen, die met zijn vriendin eveneens de pasar bezocht voornamelijk voor het eten. Ze hadden net pisang goreng besteld en gegeten hadden ze al. Hij merkte op dat we elkaar eigenlijk weinig  zagen, dan tijdens de vergadering, omdat we andere diensten hadden. Moet er een pasar voor georganiseerd worden,,, 

Dan zelf maar aan de maaltijd: lontong rames. Terwijl we zaten te eten, werd het podium beklommen door heupwiegende en charmante Melanie, een nieuwe ster aan het keroncong firmanent. Zij luisterde onze maaltijd op. Dankzij haar, was de niet echt goede maaltijd (hooguit een ster of twee-en-een-half) toch een succes. Onderwijl konden we ook genieten van de impulsief dansende Indische ouderparen. Melanie deed nog een duet met een plaatselijke zanger, maar geef mij maar de traditionele muziek. Zij het dat Melanie er een modern sausje overgoot. Als toetje weer een es advocado en een tjendol bij het beroemdste tentje. Na nog wat wierrook en kue lapis te hebben meegenomen tot slot traditioneel een nieuwe batikbloes gekocht. Dit keer met lange mouwen. Al met al een fijne en voor herhaling vatbare pasar. Al was ik wel blij dat we gingen. tot dan toe waren het voornamelijk Indo's, die de sfeer zo senang vulden. Bij vertrek kwamen meutes luidruchtige belanda families en groepen aan, die zo nodig zo stoer mogelijk moesten doen. Word ik te oud ?