Als dankbare herinnering

Als dankbare herinnering aan

THEUNTJE TER LINDEN

in onze armen geboren 27 - 5 - 1987
in onze armen weer ingeslapen 22 - 11 - 1987

- - - - - - - 

THEUNTJE bedankt,
Bedankt dat je je korte leven in ons midden hebt willen zijn. Zo klein als je was, zo broos als je lichaam was, zo sterk was je wil en zo krachtig was je boodschap.
Je wilde ons en anderen de diepere betekenis van ons zijn laten ontdekken, Je liet ons oprechte gevoelens van paniek, wanhoop, angst, pijn, maar ook van onzekerheid, vertrouwen, intens genieten, hoop, blijdschap en pure lifde beleven. Je leerde ons open te staan voor onszelf, voor onze eigen intieme gevoelens. Maar ook toonde je hoe mooi, hoe intens relaties met anderen kunnen zijn, mits we ook hier maar open voor stonden.

THEUNTJE, door jou ontdekten we , wat het leven hier voor ons kan betekenen. Jij vertelde ons, dat het leven niet zo vanzelfsprekend was, zoals het leek. Een leven van oppervlakkigheid en gerationaliseer is inhoudsloos, heeft geen waarde. Je leerde ons stil te staan bij onze emoties, emoties van anderen en de echte waarden van ons bestaan in te zien. Niets of niemand had dit zo kunnen overbrengen, zoals jij hebt gedaan, klein engelenkind.
O THEUNTJE, je bent in onze armen geboren, je bent in je korte leven temidden van ons geweest, je bent in onze armen weer ingeslapen. Dit is geen afscheid,
THEUNTJE, je leeft met ons door.

THEUNTJE, we zitten nu vol gemengde gevoelens, zoals je ons geleerd hebt  hiervoor open te staan. We missen je zo. Jou te kunnen koesteren in onze armen kan niet meer. Dit doet veel pijn. - Maar ook zijn we opgelucht, blij dat je nu een gelukkig kind bent in 't heilig Kinderland. We zijn je dankbaar, dat je in ons midden wilde zijn en voor al hetgeen je ons en anderen wilde laten zien.

THEUNTJE bedankt,

Bedankt GOD, voor het vertrouwen dat U in ons heeft gehad om voor THEUNTJE te mogen zorgen.

                                                           Papa, Mama
                                                           Rob en Ruud ter Linden

Schijf, 25 november 1987