woensdag, februari 22, 2012

Text Size

Theuntje

Samen afscheid nemen van Theuntje... is dat niet mooi?

Theuntje,
Woensdag, precies een week geleden
werd je gewogen en niet te licht bevonden.
Twee paar ogen die elkaar toen vonden.
Hoe kon ik weten.
Het laatste wat ik van je zag,
'n Zonnestraal je lieve lach.
Ik zal het nooit vergeten.

Truus van Oers

Elk verlies valt zwaar,
maar dat van zo'n bijzonder kind als THEUNTJE
laat wel een erg grote leegte achter.
Veel sterkte...

Anne-Marie van Dorst

We wilden, buiten een traditionele deelnemeingsrkaart, toch graag iets persoonlijks mededelen.
Johan en ik zijn erg geschrokken van het bericht van Theuntjes overlijden.
Wij hopen dat jullie dit verdriet samen met elkaar en met naaste familie zullen kunnen opvangen.
We hebben erg veel bewondering voor de manier waarop jullie reageerder na Theuntje's geboorte.
Zo vanzelfsprekend. En voor de liefde en toewijding waarmee jullie Theuntje omringden.
Dat is tochoets zo moois, zó positief.
Woorden schieten tekort om goed te kunnen uitdrukken hoe je je voelt
en hoe je meevoelt met een ander zijn verlies.
Toch hopen wij dat jullie door deze woorden begrijpen dat dit ons ook écht aan 't hart gaat.

Johan en Thea

Ik kon geen woorden vinden van troost,
want ik weet dat jullie in korte tijd
dat Theuntje er was,
alles intensmet hem beleefd hebben

Mevr. I. Oey - Hubers van Assenraad

Bij het afscheid en de eredienst voor jullie Theuntje kon ik niet zijn, behalve in gedachten.
Jullie gedachten over Theuntje, over de zingeving van 't leven,
en het verder leven ná dit stoffelijk bestaan, vond ik ontroerend.
Bedankt, dat jullie dit hebben willen delen,
het gevoel dat er ondanks verdriet en pijn om het lijfelijk gemis,
zoveel liefde en licht in en om je heen is,
vanuit het vertrouwen dat het leven ook voor Theuntje verder gaat.
Ik hoop dat de warme zon van zijn zinvolle bestaan jullie tot troost mag zijn en blijven.

Nel Alblas

Langs deze weg wil ik mijn deelneming betuigen met het verlies van jullie Theuntje.
In gedachten was ik vanmorgen bij jullie,
maar om eerlijk te zijn had ik niet de moed om bij de mis te zijn.
Bang voor eigen verdriet: het verlies van mijn zusje.
Ik weet het is allemaal gerationaliseer.
Ik het het bidprentje gelezen en gehoord, dat het moois was.
Ik heb er bewondering voor hoe jullie daarmee omgaan.
Ieder doet het op zijn manier,
maar van jullie word ik stil en verwonderd.
Ik wens jullie heel veel kracht en licht.

Elly Ebben

We hebben vernomen van het overlijden van jullie zoon.
Na alle moed en optimisme van de laatste maanden
moet dit een enorme slag voor jullie zijn.
We willen op deze manier laten weten
dat we meeleven en wensen jullie sterkte met dit verlies.

Unit III van de Raad

Enkele weken terug hoord eik van Harrie Learbuch, dat Theuntje overleden is.
Langs deze weg wil ik jou en je vrouw en kinderen heel veel sterkte toewensen
met het dragen en verwerken van dit verlies.
Na al die hoop en verwachting, waarover je het in de auto naar Eindhoven, vaak had,
moet er voor jullie wel een akelige leegte zijn ontstaan,
te groot om in woorden te vatten.
Ik denk er vaak aan, dat jullie de kracht mogen hebben
om ondanks en met je verdriet door te gaan.

Hans van de Donk

Bij het overlijden van Theuntje wilde ik jullie schrijven,
maar wist niet hoe dat te doen.
Nu ik wat meer weet over hoe jullie dat gedaan hebben
weet ik ook dat ik niets te zeggen heb.
Twee dingen komen in mij op:
respect over hoe jullie handelen,
nederigheid, hoeveel kan ik leren van jullie houding.
Kare, Det en de jongens,
ik wens jullie goede feestdagen toe,
feestdagen waarbij ook Theuntje aanwezig zal zijn.

Trees Eggermont

Theuntje geboren... is dat niet mooi?

Bedankt voor de mooie geboorterkaart. Wij hopen dat alles goed met Theuntje? En ook met Det natuurlijk. Jullie zijn geweldige ouders dat jullie alles zo goed opgevangen hebben. Is Theuntje al thuis? Wij bidden voor jullie dat alles in de toekomst goed zal gaan.

Christ en Marly de Ruyter - Jacobs

Vaak plagend werd er geïnformeerd wanneer jullie 3e kindje er nou eindelijk zou zijn. En nou is Theuntje er. Van Riet hoorde ik dat Theuntje zo blij werd verwacht, veel verwachtingen, nog tot verwachtingen laat! Toch hoop ik dat Theuntje veel vreugde mag beleven en naast de tranen ook de glimlach (of liever jouw schaterende lach, Karel) laat opwellen. Ik wens jullie veel liefs en sterkte met jullie ukkepuk. Hartelijke groeten uit 'n winderig Zeeuws land en tot ziens.

Greet Appelman

Geloof jij nog in een engel ?

Ja, ik geloof nog in een engel! Ik heb een engeltje mogen ontmoeten. Theuntje heet hij. Vorige maand sliep Theuntje, ons engelenkind, in onze armen in. Hij heeft zijn korte leven, bijna zes maanden, in ons midden willen zijn. Hiervoor ben ik hem heel dankbaar; god dank ik voor het vertrouwen, dat Hij in ons kleine gezinnetje had om tijdelijk voor Theuntje te mogen zorgen.Theuntje, ons engelenkind, heeft me veel... héél veel geleerd. Zo klein als hij was, zo broos als zijn lichaam was, zo sterk was zijn wil en zo kráchtig was zijn boodschap, ... een boodschap van God.

Hij wilde mij en anderen de diepere betekenis van ons ZIJN, ons bestaan hier, laten ontdekken. Hij nam de vanzelfsprekendheid van het leven onder de loep. Hij liet zien, dat er geen "gewoon" bestaat.Hij toonde vervlakte waarden en normen en hoe ik en anderen die zelf hanteerden. Hij vertelde me, dat het leven louterbestaande uit gerationaliseer, oftewel verstandelijk gedoe, oppervlakkigheid, bezit van materiële dingen... een armoedig bestaan is; dat ons bestaan, ons leven hier, méér in kan houden.

Hij bracht zijn boodschap over door me voortdurend in beroering te brengen. Niet eerder beleefde ik zo oprecht (uitersten, extremen binnen mijn gevoelsleven) gevoelens van...

paniek, - in de strijd tussen leven en dood, angst hem te verliezen;

goevoelens van wanhoop, - als hij zich verzette tegen mijn behoefte hem te knuffelen,
of als hij één tot anderhalf uur deed over zijn flesje en dan nog alles teruggaf;

gevoelens van angst, - angst voor de medische onderzoeken,
angst om ver van hem vandaan te zijn;

gevoelens van pijn, - zeer pijnlijk was het wanneer anderen mij niet wilden of konden begrijpen
en dán nog allerlei niet binnen mijn beleving passende adviezen gaven;
of als zij Theuntje of mij veroordeelden, vooroordelen hadden;

maar ook het positieve gevoel van twijfel, - deed ik het wel zo goed,
was ik niet te egoïstisch om ons gezinnetje als een betere plaats voor hem te zien,
boven nog onduidelijke langdurige medische experimenten ver van ons weg;

en zeker ook gevoelens van vertrouwen, - het gevoel dat hij me gaf, zich, ondanks alles,
lekker thuis te voelen in ons kleine gezinnetje;

gevoelens van steun, - hij steunde me wanneer ik het nodig had
en liet ook anderen mij steunen;

gevoelens van intens genieten, - de laatste weken wilde hij volop knuffelen, spelen
dronk vlotjes zijn flesje leeg...
op 12 november lachte hij voor het eerst spontaan voor me;

en gevoelens van pure liefde, - liefde voor hem, liefde voor mij,
van elkaar, voor anderen

Hij leerde me open te staan voor mezelf, voor mijn eigen echte intieme gevoelens, voor het kleintje in me. Hij leidde me naar dit kleintje in me. Hij vertelde me, dat ik moest dúrven luisteren naar dat kleintje in me, dat ik het moest koesteren, het moest verzorgen, het de ruimte geven. Hij liet me zien, dat als ik het eigen kleintje in me de kans gaf zich te uiten, ik ook open kon staan voor anderen. Hij liet me beleven hoe mooi, hoe intens relaties met anderen konden zijn, als ik er maar open voor stond, als ik niet enkel bleef steken in de beperkingen van mezelf en anderen, maar juist oog kreeg voor de mogelijkheden van mezelf, van elkaar...

Theuntje heeft me een rijk gevoel gegeven. Hij bracht me bij dat mijn ZIJN hier meer waarde, rijkdom kan inhouden, als ik maar meer wilde luisteren naar het kleintje in me, naar anderen, naar God. Dát was zijn boodschap, de boodschap van eem engeltje.

Geloof jij nog in een engel? Twijfelde ik voorheen over het antwoord, nu weet ik zeker dat engelen bestaan in welke vorm of gedaante dan ook.
Ja, ik geloof in een engel, ik geloof ook dat eenieder een engel kan ontmoeten, als men maar de moed heeft zich open te stellen voor diens boodschap.

Karel ter Linden
Schijf, 25 december 1987

Preek t.b.v. jongerenviering met het jongerenkoor Schijf
met als thema "Geloof jij nog in een engel?"
d.d. kerstviering 26 december 1987

Uit het leven gegrepen

'T LEVEN ZOALS HET ZICH AFSPEELT IN ONZE PAROCHIE

Er gebeuren fijne dingen in onze gemeenschap. Bijvoorbeeld dat iemand van het consultatiebureau na de dood van Theuntje ter Linden (6 maanden) dit gedichtje in de bus liet vallen bij zijn ouders, waar ze erg blij mee waren. In dit gedichtje wordt naar 'n week vóór z'n dood teruggedacht, toen Theuntje en zijn moeder zonder 't te weten voor de laatste keer op 't consultatiebureau waren. Zijn moeder had hem nog zo bemoedigd: "Ooh, m'n sukkelèèrke, wij weten 't samen wel. Kijk eens, weer 4 ons aangekomen...!" Toen kwam er 'n volle blije lach op z'n gezichtje. Daarover gaat 't gedichtje.

THEUNTJE

Woensdag, precies één week geleden
werd je gewogen en niet te licht bevonden.
Twee paar ogen die elkaar toen vonden.
Hoe kon ik weten:
Het laatste wat ik van je zag
'n Zonnestraal, je lieve lach.
Ik zal het nooit vergeten.

Uit Nieuws uit de Galmgaten, winter 1987.
Gedichtje door Truus van Oers.

Als dankbare herinnering

Als dankbare herinnering aan

THEUNTJE TER LINDEN

in onze armen geboren 27 - 5 - 1987
in onze armen weer ingeslapen 22 - 11 - 1987

- - - - - - -

THEUNTJE bedankt,
Bedankt dat je je korte leven in ons midden hebt willen zijn. Zo klein als je was, zo broos als je lichaam was, zo sterk was je wil en zo krachtig was je boodschap.
Je wilde ons en anderen de diepere betekenis van ons zijn laten ontdekken, Je liet ons oprechte gevoelens van paniek, wanhoop, angst, pijn, maar ook van onzekerheid, vertrouwen, intens genieten, hoop, blijdschap en pure lifde beleven. Je leerde ons open te staan voor onszelf, voor onze eigen intieme gevoelens. Maar ook toonde je hoe mooi, hoe intens relaties met anderen kunnen zijn, mits we ook hier maar open voor stonden.

THEUNTJE, door jou ontdekten we , wat het leven hier voor ons kan betekenen. Jij vertelde ons, dat het leven niet zo vanzelfsprekend was, zoals het leek. Een leven van oppervlakkigheid en gerationaliseer is inhoudsloos, heeft geen waarde. Je leerde ons stil te staan bij onze emoties, emoties van anderen en de echte waarden van ons bestaan in te zien. Niets of niemand had dit zo kunnen overbrengen, zoals jij hebt gedaan, klein engelenkind.
O THEUNTJE, je bent in onze armen geboren, je bent in je korte leven temidden van ons geweest, je bent in onze armen weer ingeslapen. Dit is geen afscheid,
THEUNTJE, je leeft met ons door.

THEUNTJE, we zitten nu vol gemengde gevoelens, zoals je ons geleerd hebt hiervoor open te staan. We missen je zo. Jou te kunnen koesteren in onze armen kan niet meer. Dit doet veel pijn. - Maar ook zijn we opgelucht, blij dat je nu een gelukkig kind bent in 't heilig Kinderland. We zijn je dankbaar, dat je in ons midden wilde zijn en voor al hetgeen je ons en anderen wilde laten zien.

THEUNTJE bedankt,

Bedankt GOD, voor het vertrouwen dat U in ons heeft gehad om voor THEUNTJE te mogen zorgen.

Papa, Mama
Rob en Ruud ter Linden

Schijf, 25 november 1987

Meer artikelen...

Theuntje bedankt

Pagina 1 van 2

Start

Verder

Einde