Sinds zijn aankomst in huize Ter Linden is Henk inmiddels onderworpen aan vele tests. Tot nu heeft hij ze positief doorstaan en mag vooralsnog blijven...
De huisregels begint Henk langzamerhand door te krijgen. Als vanzelf speelde en trainde hij met zijn eigen spullen. Maar snoertjes – en die zijn er héél veel – zijn soms te aantrekkelijk om van af te blijven. Schoenen zijn niet veilig bij hem, want hij vindt blijkbaar dat de binnenzool moet luchten en dus haalt hij ze er een voor een uit. Dat het geapprecieerd wordt dat hij zijn behoefte niet binnen doet, heeft hij inmiddels door. Alhoewel hij niet graag uitgaat in tegenstelling tot normale honden. Zodra hij buiten komt, maakt hij al weer rechtsomkeer. Dit betekent dat hij nu nog eerst gedragen wordt naar de uitgaansplaats, waar hij snel piest en poept, oftewel pipi en kaka doet zoals de Belgen zeggen. Daarna begint hij als een speer te trekken richting huis. Met één huisregel heeft hij ongemeend veel moeite. Zodra hij kans ziet in de hal te komen, sprint en klimt hij als een speer naar boven. Daar aangekomen verstopt hij zich en blijft stilletjes wachten. Zelf de trap afdalen doet hij absoluut niet. Als hij de tijd rijp vindt, piept hij een beetje en moet met een snoepje gelokt worden om hem te kunnen pakken. Traplopen is niet goed voor hem en hij heeft boven absoluut niets te zoeken, althans dat vinden wij. Dit kan een kritiek punt worden bij de beoordeling of zijn proeftijd omgezet wordt in een verblijf voor onbepaalde tijd…
Als hond moet Henk uiteraard ook goed kunnen omgaan met andere honden en zelfs katten en konijnen. Hiervoor is hij reeds verscheidene keren getest. Met een grote druktemaker als Diesel en een oppermachtige Bobby van Max en Anja als grote test bleek hij daar geen enkel probleem te hebben. Ook bij Bram en de katten van Frans en Leny kwam hij positief uit de test. Op straat doorstaat hij met glans de ontmoetingen met andere honden. Groot en klein. Henk is zelfs zo sterk gemotiveerd dat hij achter d’n Bobby zelf aangaat, die zich dan vervolgens haastig uit de voeten maakt. Henk zelf heeft niet door dat hij klein is en gedraagt zich als een opportunistische puber.
Contact met mensen zoekt Henk vanzelf. Hij wordt graag geaaid en geknuffeld en heeft volop plezier als hij kan stoeien. Een schoothond is hij zeker niet, alhoewel hij ongeneerd kan slapen in de armen van iemand. Hij laat duidelijk blijk eigenwijs te zijn. Als hij geen zin heeft, laat hij dat duidelijk merken. Verder vertedert hij de meeste mensen die hij tegenkomt. Zodra hij iemand ontmoet, toont hij zich enthousiast en degene wordt dan ook uitbundig begroet.
Ook de dierenartstest doorstond hij met vlag en wimpel. Zelfs na de spuit bleef hij vrolijk kwispelend de dierenarts bejegenen. Zij duidde ook aan graag in deze positieve relatie met Henk te willen investeren. Henk bleek gezond, goed in zijn vel op gewicht, lekker fel en vooral een echte teckel met teckelstreken te zijn. Waarvan acte.
De ultieme test werd uitgevoerd door Isayah. Deze test is de meest uitgebreide test die je kunt bedenken. Elementen als gehoorzaamheid, rust – en knuffelgehalte, maar ook actief speelgedrag en presentatie wegen heel zwaar. Uiteindelijk heeft Isayah Henk het voordeel van de twijfel gegeven met de kanttekening dat Henk nog veel te leren heeft, maar dat het in potentie aanwezig is. Kortom, Isayah bepaalde dat Henk voorlopig nog mag blijven. Bernadette kon tevreden zijn met deze uitkomst. Zij heeft Henk immers voorgedragen voor de vacante gezinsplaats van hond. Zij het dat de meerderheid aanvankelijk tegen opvulling van deze rol waren. Wie kan nu nog zonder hem?