Onze vlinder...

Je vlinderde door het leven,
gaf kleur aan elke dag,
liet je sporen na bij mensen,
een uniek mens die men graag zag.

Je vlinderde door het leven,
ontpopte je zoals gewenst,
sloeg talentrijk uit je vleugels,
leek door geen weerstanden begrensd.

Je vlindere door het leven,
groeide, bloeide veelbelovend
nam ons mee op je vrije vlucht:
vlinders, nooit in einde gelovend.

Je vlinderde door het leven,
had van ophouden geen idee:
helaas, ook de mooiste vlinder
gaat in het leven veel te kort mee.

Je vlinderde door tot de dood
zich ontpopte tot onvermoed
kleurloos spoor, verlamde vleugels,
einde dat ons nu huilen doet.

Je vlindert nu over de dood
tot daar waar een mens niet van weet
maar wij zullen jou nooit vergeten:
jij, die altijd Onze Vlinder heet.