Madjoe

MADJOE...
is de titel van een maandblad van en voor oud-gedienden 
van het K.N.I.L., het Koninklijk Nederlands Indisch Leger.
MADJOE betekent: voorwaarts!

MADJOE...
was ook jouw strijdkreet, pa.
Je hebt lange tijd alleen je tijd gestreden.
Niet omzien naar wat was geweest,
want dat kon je niet verdragen
dus enkel kijken naar wat is;
leven van dag op dag, van uur op uur.

MADJOE...
Een strijd om te overleven.
In je moederland Indonesië kon je niet opgroeien
in het huis van je vader en moeder.
Samen met lotgenoten streed je om je eigen identiteit.

MADJOE...
Tijdens de oorlog streed je als beroepsmilitair
voor het leven en niet voor de dood.
Een strijd om de moord op je jongere broertje Jopie in het kamp te overleven.
Een strijd om het verloren contact met je oudere broer Karel
en verdere familie een plaats te geven.

MADJOE...
In je vaderland Nederland streed je
om in een andere cultuur het verleden een plek te kunnen geven.
Het lukte je echter niet deze oneerlijke strijd te overwinnen.

MADJOE...
Je streed voor een carriere in het leger
maar het wilde niet lukken
je hebt gestreden voor leven in een gezin
maar ook dat lukte je niet.

MADJOE...
Je leverde een strijd ; puur om het bestaan.
Om te overleven als dakloze,
op zoek naar een plek om te slapen.
Altijd op zoek naar werk,
nodig om te kunnen eten en drinken.
Strijd tegen de verdoving.

MADJOE...
De strijd om vriendschap wilde niet lukken.
Je leerde dat vriendschap niet te koop was.
Niemand werd door jou meer vertrouwd,
die strijd hiervoor had je al bijna opgegeven.

MADJOE...
Strijd maakte je bitter.
Strijd maakte dat je niemand meer vertrouwde.
Strijd zorgde, dat anderen jou niet vertrouwen durfden.
Strijd maakte je gesloten,
niemand wist wat er in je omging...

Wie weet, hoe vaak je hebt gebeden:
"Heer, wees uw eenzaam kind nabij!"
Je was gesloten en je woorden
verrieden zelden wat je dacht.
Wij vonden, dat het bij je hóórde;
maar hebben wij ooit wel geprobeerd
je eenzaam hart wat te verwarmen?

...maar nu is je eenzame strijd voorbij:
want het hoeft niet meer,
alles is onder controle,
alles is goed...
er is vrede.

Je bleef niet alleen:
Misschien hebben wij tekort geschoten en heeft God toen,
in Zijn groot erbarmen onze tekorten aangevuld,
want ruim een jaar geleden durfde je wel iemand je vertrouwen te schenken.
En een paar maanden geleden zei je huilend:
"Theuntje roept me, hij wil dat ik bij hem kom."
En de laatste uren durfde je je wel over te geven aan anderen
en volledig aan God onze Vader.

MADJOE... pa
voorwaarts, we begeleiden je op je reis naar het huis van de Vader.

Iedereen,
die pa hier begeleiden naar zijn laatste rustplaats,
wil ik intens danken, (en toewensen dat)
ook jij vrede vinden moge in het leven.