Jan en Liza 789

Jan en Liza zijn met drietjes op 789 in Marum in het burgelijk huwelijk getreden.Welgemeend zeiden ze "ja" tegen elkaar. Bevestiging dat die twee echt veel om elkaar geven. Hun nestje is gebouwd en een vrolijk gekwetter is van harte welkom zo rond de 25e september. In eigen tuin vierden ze hun huwelijksfeestje.

Op 7 – 8 – 9 (7 augustus 2009) heb ik zelf in de kerk van Nispen mede het huwelijk mogen sluiten van Niels en Sanne. Niels vissers, de oudere broer van Ruud’s beste lagere schoolkameraad Jeroen. En Sanne Verbraak, dochter van Jos, man van oud collega Margaret. Niels en Sanne zijn twee heerlijke jongelui, die een vrolijke en persoonlijke huwelijksviering dubbel en dwars verdienden. Het was dan ook niet al te moeilijk voor hen mijn best te doen.

Samen met Piet Swinne voorgaan vraagt wat handvatten. Maar de jaren dat we in één pastoraal team zaten, heb daar toch wat handigheid in gekregen. Belangrijk is hem natuurlijk zoveel mogelijk in zijn waarde te laten. Maar dat hoort altijd zo te zijn, dus dat kost geen energie. Bleek dat er ook nog een tante van Sanne mee voor te gaan. Zij maakte deel uit van de liturgiegroep aldaar. Heb haar – als regisseur van de viering – uiteraard zoveel mogelijk ook een serieuze bijdrage laten leveren in het geheel. Het was wel warm die dag. Zodra ik mijn albe over mijn hoofd aantrok, stroomde de zweetstralen van mijn gezicht af. De voorafgaande huwelijkssluiting in het gemeentehuis was goed gegaan, al was een min puntje, dat de ambtenaar van de burgerlijke stand hen steeds verwisselde met een bruidspaartje die voor hen aan de beurt was geweest: ene Gert en Kitty.

Eerlijk is eerlijk. Ik voelde me direct in mijn element. Ook al was deze kerk vreemd voor me. Kon het natuurlijk niet laten ook een lied te zingen.  Er werd gelachen, er werden tranen weggepinkt, er werd niet gekucht. Tekenen dat er aandacht was. Ben  Margaret wel dankbaar dat ze me hiervoor gevraagd heeft. Het voelde goed en kom tot de ontdekking dat ik met name het regelmatig voorgaan heb gemist de laatste tijd. Uiteraard was er achteraf weer wel kritiek over de tijdsduur van de viering. Voor de koster veel te lang. Al vroeg ze me wel of ik niet meer diensten kon verzorgen. Het was toch wel anders dan wanneer Piet de dienst deed…

Na de viering snel in de Aygo en op naar Marum in Groningen. Want daar trouwden Jan en Liza ook die dag. Rob en Ruud waren Jan’s getuigen. Daar hoorde en wilde ik natuurlijk ook bij zijn. Al was het dan alleen maar voor het feest.  Liza was een stralende bruid. Niet minder omdat ze volop in blijde verwachting was. Nota bene op Rob’s verjaardag is ze uitgerekend. Jan was echt een heerser tussen al die molukkers. Ze konden hun feest lekker in de hun eigen tuin vieren. Het was een geweldig feest waarin de gasten voloop op eten de drinken werden getrakteerd, naar goed Moluks gebruik: sateh met lontong, hapjes en barbecue. Isayah was vastbesloten om zijn automobielen niet te laten inpikken door een ander leeftijdsgenootje die daar nogal veel speciale aandacht voor koesterde.  Er was zelfs een primeur: de gebroeders Rob, Ruud en Roel hadden tot taak gekregen de barbecue te verzorgen.  Alleen van het halal bakken hadden ze weinig kaas gegeten. Theresia en Daniëlla hadden veel uit te wisselen en Bernadette was herenigd met broers en wat zussen.  Jan hield zich goed aan de klediingcodex. De anderen trokken al snel iets gemakkelijks aan.

De tweede generatie ter Linden bleef allen overnachten in het huis van Jan en Liza. Bernadette en ik togen op ons gemakkie weer naar huis. Een tas vol lempers, kue lapis en andere hapjes.

7 – 8 – 9. Was een mooie dag. Zowel bij jan en Liza als bij Niels en Sanne was de datum een toevalligheid. Er waren echter bruidspaartjes die heel bewust voor deze datum gekozen hadden. Die gingen hierin zelfs verder dan 7-8-9. Een aantal trouwden op 123456789 = 12 uur, 34 minuten, 56 seconden op 7 augustus 2009. Het is maar welke symboliek je er zelf aan geven wilt…